Masif ahşabın doğal sıcaklığı, bu aplikte mekâna güçlü bir aidiyet ve zamansızlık hissi kazandıran temel unsur olarak öne çıkar.Ahşabın kendine özgü dokusu ve yüzey karakteri, bakırla kurulan dengeli birliktelik sayesinde derinlik kazanır ve kompozisyonu daha bütüncül ve estetik bir ifadeye taşır.Bakır yüzeyin geçirgen yapısı, ışığı kontrollü biçimde yönlendirerek mekâna dinginlik sağlayan, yumuşak ve ölçülü bir aydınlatma sunar.Bu bütünlük, apliği yalnızca bir aydınlatma elemanı olmaktan çıkararak; doğallık, sadelik ve zamansız estetiğin mekânda dengeli ve derin bir şıklıkla hissedildiği mimari bir ifadeye dönüştürür.